Marek Andrzejewski

Marek Andrzejewski – autor tekstów, kompozytor i wykonawca.

W latach 90–tych współpracował z folkowym zespołem „Orkiestra św. Mikołaja”, z teatrem „Gardzienice” i z Teatrem Grupa Chwilowa. Jako autor i wykonawca piosenek zadebiutował w 1993 roku. W 1994 roku otrzymał Pierwszą nagrodę na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie oraz nagrodę im. Wojtka Bellona przyznawaną śpiewającym autorom. Dwukrotnie zdobył Grand Prix i Nagrodę Publiczności Ogólnopolskiego Festiwalu Recitali w Siedlcach (w 1994 i 1997 roku).

W 1995 roku razem ze znakomitymi muzykami z Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach utworzył siedmioosobową „Grupę Niesfornych”. Nagrał z nimi płytę pod tytułem „Trolejbusowy Batyskaf” (1997), a w gorącej dziesiątce Muzycznej Jedynki znalazły się dwa teledyski: tytułowy „Trolejbusowy batyskaf” oraz „Jak listy”. Wielokrotnie reprezentował środowisko Lubelskie na koncertach galowych Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.

W latach 1995-1998 organizuje w Kawiarni artystycznej Hades cykliczne koncerty najznakomitszych wykonawców z kręgu piosenki literackiej. W cyklu pod nazwą „Piwniczne spotkania z piosenką” występowali m. in. Mirosław Czyżykiewicz, Janusz Radek, Czerwony Tulipan, Robert Kasprzycki, Konrad Imiela oraz Marek Andrzejewski jako gospodarz.

W 1999 roku wraz z przyjaciółmi (z Marcinem Różyckim, Jolą Sip, Janem Kondrakiem, Piotrem Selimem, Igorem Jaszczukiem) współtworzy „Lubelską Federację Bardów” – rodzaj piwnicy artystycznej z wielością piszących, komponujących i śpiewających. Marek wprowadził zespół do Kawiarni Artystycznej Hades w miejsce swoich wcześniejszych „Piwnicznych spotkań z piosenką”.

Z Lubelską Federacją Bardów Marek nagrał czternaście płyt i zrealizował ponad 30 osobnych projektów muzycznych. Zagrał z grupą ogromną ilość koncertów, na przykład: podczas Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie, II Festiwalu Piosenki Prawdziwej (Sopot – Opera Leśna), Olsztyńskich Spotkań Zamkowych „Śpiewajmy Poezję”, a także za granicą: w Wiedniu, Paryżu, Nowym Jorku, Lwowie i wielokrotnie w Londynie.

W 2003 ukazała się druga autorska płyta Marka „Dziesięć pięter”. Oprócz muzyków z Grupy Niesfornych płytę współtworzyli: Vidas Švagždys, Tomasz Szymuś i przyjaciele Marka z Grupy MoCarta. Piosenki z tej płyty można było usłyszeć w radiowej Trójce, a jedną z nich – „Tylko misie” śpiewał później Artur Andrus i Andrzej Poniedzielski.

Następna płyta – „Elektryczny sweter” (2012) pokazuje bardziej rockową duszę autora. Oczywiście nie brakuje na niej typowych dla Marka piosenek o charakterze przebojowym, jak „Kiedykolwiek” (znalazła się na Liście Przebojów Trójki), czy ballad, jak „Idzie grudzień”.

W 2013 roku Marek otrzymuje od Prezydenta Miasta Lublin nagrodę z okazji 20-lecia debiutu scenicznego, w uznaniu zasług dla miasta Lublin.

W 2015 roku ukazała się nowa płyta Marka z projektem AKUSTYCZNIE, gdzie towarzyszą mu Kasia Wasilewska – skrzypce, śpiew oraz Jakub Niedoborek – oud, bandżo, mandolina, gitara klasyczna i inne instrumenty strunowe. W 2016 roku Marek Andrzejewski jako Stypendysta Prezydenta Miasta Lublin w dziedzinie kultury, tworzy nowy projekt z piosenkami o Lublinie p.t. LUBLIMANIA.

W kwietniu 2018 ukazała się piąta, autorska płyta Marka pod tytułem „HASZTAGI” nagrana znów razem z Grupą Niesfornych.


Inni o Marku

Utwory Marka Andrzejewskiego są lirycznym protestem przeciw urzeczowieniu człowieka we współczesnym świecie, próbują poruszyć głębokie pokłady naszej wrażliwości przytępionej przez zmuszające do konformizmu urządzenia społeczne.

Bogusław Wróblewski
Redaktor Naczelny kwartalnika „Akcent

 

Na witaminę, której Marek Andrzejewski ma tak dużo, składa się dowcip, wdzięk, uśmiech, skromność i wielki talent. Podczas Bardograjki dla mnie był przede wszystkim poetą, trochę współczesnym, a trochę – może przez miasto, masę i maszynę gdzieś w tle jego tekstów – futurystycznym w stylu retro, w odcieniach sepii.

Edyta Bodys
Internetowy Serwis Autorów i Kompozytorów

 

Ma w sobie jakąś charakterystyczną jasność, jakąś młodzieńczą pogodę ducha, optymizm działający wprost zaraźliwie na publiczność.

Jan Poprawa
krytyk muzyczny


 Marek o sobie

Urodziłem się w ostatnią środę 1971 roku. Spędzając każdy sierpień na wsi nauczyłem się kosić kosą i wiązać powrósła. Przy ognisku poznałem pierwsze chwyty na gitarze. Straszyłem śpiewem niedźwiedzie w górach.

Na bagnach Polesia jadłem radioaktywne grzyby nie mogąc urazić gościnności ludzi, którzy tam żyją i umierają. Jeździłem po świecie z teatrem „Gardzienice”. W Tokio tkwiłem w gigantycznym korku, piłem sake i jadłem suszone wodorosty. Z wysokości wieżowca oglądałem Sao Paolo i narażałem życie włócząc się nocą po jego ulicach. W pubach Irlandii grałem z miejscowymi muzykami. W Delhi podziwiałem pozostałości po dynastii Mogołów. W Besarabii zbierałem bakłażany w dawnym kołchozie.

W marcu 1994 przyznano mi Grand Prix na Festiwalu Recitali w Siedlcach. Dwa miesiące później zdobyłem Pierwszą nagrodę na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie oraz nagrodę im. Wojtka Bellona przyznawaną śpiewającym autorom. Pod koniec 1995 roku razem z przyjaciółmi weszliśmy do studia, by nagrać piosenki na pierwszą płytę. Do nagrań zaprosiłem muzyków z Wydziału Jazzu i Rozrywki Akademii Muzycznej w Katowicach i tak powstała Grupa Niesfornych: „Nie można oddzielić umiejętności muzyka od jego osobowości. Muzycy z Grupy Niesfornych mają bardzo kolorowe i nieokiełznane temperamenty. Stąd i nazwa”.

Po zakończeniu nagrań nowy program ponownie dostał Grand Prix na Festiwalu Recitali w Siedlcach. Debiutancka płyta pt. „Trolejbusowy Batyskaf” oficjalnie miała swoją premierę 10 marca 1997 roku. W dwie krótkie czerwcowe noce, na zdewastowanej lubelskiej starówce nakręcono film do piosenki „Trolejbusowy Batyskaf”. Teledysk ten gościł później w gorącej dziesiątce Muzycznej Jedynki. Drugi teledysk do piosenki „Jak listy” został nakręcony w studiu nieistniejącej już wytwórni filmowej „Se-Ma-For” w Łodzi.